بسم الله الرحمن الرحیم
مدرسه دانشجویی قرآن و عترت(ع) موفق به عقد قرارداد با روزنامه ایران شده است تا قسمت معارف روز نامه ایران رو پر کند.
از این پس هر چند وقت یک بار صفحه ای از این روزنامه را برای شما در وبلاگ می گذاریم تا شما را بیشتر با هنر های گروه خوشه چین وحی مدرسه دانشجویی آشنا کنیم.
"التماس دعا"
بسم الله الرحمن الرحیم
کلاس جدید با عنوان:
"تربیت مربی پرورش مهارت های تفکر و انس با مفاهیم قرآن"
جهت آماده شدن برای تدریس در مدارس راهنمایی و دبیرستان؛
توسط خانم ادیب؛
از یکشنبه ۲۴ آبان ماه؛
ساعت ۹ تا ۱۲؛
در مدرسه دانشجویی قرآن و عترت؛
واقع در: بلوار کشاورز- خیابان ۱۶ آذر- پلاک ۲۵- طبقه دوم
مخصوص خانم هایی که سابقه آموزش های قرآنی داشته باشند.
بسم الله الرحمن الرحیم
کلاس جدید با عنوان:
"ازدواج چرا و چگونه"
توسط استاد غفرانی؛
دو شنبه ها، از ساعت ۱۵ تا ۱۷؛
در کانون قرآن دانشکگاه تهران- دانشکده علوم- طبقه دوم- واحد زمین شناسی- اتاق ۲۶۳؛
برگزار می شود.
بسم الله الرحمن الرحیم
کلاس جدید با عنوان:
"از قصّه تا چاپ"
توسط استاد طاهری؛
شنبه ها، از ساعت ۱۵:۴۵ تا ۱۷:۱۵؛
در کانون قرآن دانشکگاه تهران- دانشکده علوم- طبقه دوم- واحد زمین شناسی- اتاق ۲۶۳؛
برگزار می شود.
همه جا تاریک است.
فقط دور و بر من روشن روشن است.
با خودم می گویم این همه روشنی از چراغی است که همراه خودم دارم.
به چراغ خیره می شوم؛
شعله اش سبز سبز است.
آرامش شیرین و دلنشینی تمام وجودم را فرا می گیرد.
احساس می کنم سال هاست که این چراغ همراه من بوده است.
با خوشحالی می خواهم اولین روزی را که صاحب این چراغ شدهام بیابم!
آن را خریده ام؟
از پدرم گرفته ام؟
دوستم آن را بمن هدیه داده است؟
نه،نه،نه!
این چراغ را از آغاز زندگی با خود داشته ام.
وقتی در پرتو این چراغ به پیرامونم می نگرم، بر خی چیزها را به روشنی می بینم.
می توانم بگویم، هر چه را که با این چراغ به روشنی می یابم درستِ درست است، و کوچک ترین شک و تردیدی دربارهی آن ها ندارم و خیالم آسوده است.
******
قدم بر می دارم و به راه می افتم.
شاید بپرسید، می خواهی به کجا بروی.
راستش رو بگویم، هنوز نمی دانم.
این چراغ است که می گوید، دنبال من بیا!
چراغ من با تمام چراغ های دنیا فرق دارد!
دوست دارم او را:
چراغ سبز، چراغ روشن، چراغ دانا، چراغ سخنگو و حتی چراغ راهنما به نامم.
همراه او می روم.
چراغ مرا همراه خود می برد.
می رویم و می رویم.
چراغ به من، به زمین و آسمان و هرچه می بینم، می نگرد.
او سخت به فکر فرو رفته است.
ناگاه می ایستد، تبسمی بر لب هایش نقش می بندد و چهره اش لبریز از نشاط می شود.
می گوید: به یقین رسیدم؛
اکنون یقین دارم من و تو و همه جهان آفرینندهای داریم،
آفرینندهای تنها و یگانه بی نیاز بی نیاز...
به خودم می نگرم؛ حرف هایش را قبول دارم. من نیز چون او لبریز از نشاط شدهام.
این نخستین چیزی است که در این مسیر یافتهایم.
دوباره با چراغ می رویم و می رویم.
می توانم بگویم با این چراغ، چراغ فکوری است؛ یعنی چراغ پرفکر و پراندیشه.
او هنوز در فکر است.
چراغ ناگاه می نشیند.
چراغ، خسته و پشیمان نشده و نمی خواهد کمی بیاساید.
نشسته و دست هایش را بالا برده است.
می گوید: اگر جهان آفریننده ای دارد، پس من و تو او را باید به درستی بشناسیم.
بدانیم چه کارهایی باعث خشنودی و چه کار هایی باعث نا خوشنودی اوست.
خوشنودی او خوشبختی من و ناخوشنودی او تباهی من است.
می گویم: برخیز، بریم!
چراغ می گوید: از این جا به بعد، دیگر نمی توانم به تنهایی بروم، چشم به راهم؛چشم به راه کسی که بیا ید تا بقیه ی راه را با او برویم .
او مطمئنِ مطمئن است.
می گوید: با ویژگی ها و صفاتی که خدا دارد، ما را در این راه تنها و سرگردان نخواهد گذاشت.
کسی که می آید باید از سوی خود خدا بیاید و تمام حرف ها، حرکات، رفتار ها و راهنمایی هایش از سوی خدا باشد!
با خود می گویم: شگفتا چراغ عقل چقدر امیدوار است!
می نشینم؛
به سجده می روم و خدا را به خاطر چراغ گرانبهایی که به من داده، سپاس می گویم!
پند های ماندگار
مرحوم آيتالله احمد مجتهدي تهراني در سخناني اظهار داشته است: امام زينالعابدين (ع) فرمودند: هر كس عالم و حكيمي نداشته باشد كه او را ارشاد كند هلاك ميشود. انسان بايد در دو چيز استاد داشته باشد يكي اخلاقيات و ديگر عُرفيات.
اگر درس بخواني و استاد اخلاق نداشته باشي، بر فرض آيةالله هم بشوي نَفْس تو هم، آيةالله ميشود آنوقت بيچاره ميشود. همانطور كه به دكتر ميروي و دستور رژيم غذايي ميگيري بايد پيش استاد بروي و دستور اخلاق بگيري، بايد استاد باشد كه نزد او بروي كه باد كبر و غرور تو را خالي كند، فكر نكني حالا كه اين كتابها را ميخواني به جايي رسيدهاي و حتماً مورد تأييد امام زمان (عج) قرار گرفتهاي.
حضرتآيةاللهالعظمي حاج شيخ عبدالكريم حائري (ره) فرمودند: وقتي شخصي طلبه ميشود مانند انگور است كه بر اثر جوشاندن نجس ميشود و راه پاك شدن آن، ثٌلثان است، پس بايد طلبه استاد اخلاق بگيرد و خود را تزكيه كند زيرا علم و دانش و مدرك آدمي را مغرور و متكبر ميسازد و يك طلبه بايد آنقدر تلاش كند و بجوشد تا دو سوم او يعني صفات و اخلاقِ بد او بخار شود و از بين برود تا اينكه بتوان از او استفاده كرد.
اما مواظب باش گرفتار نااهل نشوي، گرفتار اين سيم وصليها نشوي، اگر كسي پيدا شد كه دلش ميخواهد همه بفهمند آدم خوبي است و فكر ميكند سيمش وصل است، به او اعتماد مكن اگر كسي واقعاً سيمش وصل باشد به كسي نميگويد.
درس اخلاقي كه شما را بيحال كند، چرتي كند، شل و وِِل كند و شما را از درستان بيندازد، درس اخلاق نيست. ما اگر قدري خوب بشويم و نيتمان را درست كنيم استاد خوب هم گيرمان ميآيد. استاد اخلاق ما يكي حاجآقا حسين فاطمي (ره) بود كه در قم شبهاي جمعه به درس اخلاق ايشان استفاده ميكرديم و يكي هم جمعهها به درس اخلاق حضرت آيةالله العظمي امام خميني (ره) ميرفتيم. از جملاتي كه از حضرت امام (ره) به ياد دارم اين است كه ايشان فرمودند: ما ميتوانيم با علم و اخلاق انسان واقعي بشويم ولي حيوانات نميتوانند پس بايد در انسانيت بكوشيم.
رهیافتی به شناخت دعا
درآیات قرآن کریم و احادیث معصومان (ع) بسیار به عقل سفارش شده و آن، حجت باطنی دانسته شده است. به راستی اگر آدمی از خرد خویش به شکل درست و منطقی بهره ببرد ، به بسیاری از حقایق دست خواهد یافت.
اگر آدمی خود درنگ کند و در حقایق این جهان بیاندیشد ، بسیاری از باید و نباید ها ، پیش از آنکه آنها را از زبان آیات و روایات بشنود درست خواهید یافت و وجدان بیدار او، وی را به آن حقایق رهنمون خواهد شد. از جمله آن حقایق دعا کردن است. انسان باید در این دقیقه درنگ کند که دعا کرده درخواست از معبودی است که اگر بخواهد چیزی را به بنده خود بدهد، عطا خواهد کرد و کسی مانع نخواهد شد و اگر بخواهد که عطا نکند دیگر بار کسی نمی تواند همانند آن را عطا کند. از این رو به هدایت عقل درمیابیم که صرفا باید از خداوند بخواهیم و دست نیاز به سمت او دراز کنیم.
این حقیقت شگرفت را امام علی (ع) از زبان پروردگارش نقل می کند آن حضرت می فرماید:« خداوند به بندگانش می فرماید: این نیازمندان رحمت من! شما را همواره نیازمند خود گردانیدم و داغ بندگی در هر وقتی را بر شما نهاده ام. پس در هر کاری که می آغازید و امید دارید آن را به پایان برسانید، و به مقصدش برسید، به من متوسل شوید؛ زیرا اگر من بخواهم که به شما بدهم هیچ کس نمی تواند مانع شما شود و اگر من بخواهم که به شما ندهم هیچ کس نمی تواند به شما بدهد. بنابراین من سزاوارترین کسی هستم که از او چیزی می خواهند و شایسته ترین کسی هستم که به او التماس می کنند».
در این سخن ژرف نکات فراوانی وجود دارد از جمله آنکه بندگان باید به این نکته توجه کنند که از کسی چیزی بخواهد که کسی را یارای ایستادگی در برابر اراده او نباشد؛ چه اینکه شخصیت های زمینی گاه در برابر ایستادگی دیگران توان انجام دادن آن کار را ندارند و نمی توانند به راه اراده خود پای نهند.
.
این، در کلام امام صادق (ع) به روشنی وجود دارد:« سه چیز است که وجود آنها هیچ چیز زیان نمی رساند: دعا کردن در هنگام گرفتاری؛ آمرزش خواهی در هنگام گناه با سپاس گزاری در هنگام نعمت».
صرف دعا کردن، نشان دهنده تواضع و فروتنی فرد در برابر آفریدگار خود است و همین، از ارزش والایی برخوردار است تا آنجا که اگر دو بنده ، هر دو در عمل یکسان باشند، گاه دعا کردن یکی باعث برتری وی بر دیگری خواهد شد.
آنچه گفتیم در سخنی از رسول خدا (ص) چنین آمده است: « دو انسان که هر دو یکسان عمل کرده اند، وارد بهشت می شوند، اما یکی از آن دو، دیگری را برتر از خود می بیند.سپس می گوید: پروردگارا، از چه یکی ازدو دیگری را برتر از خود می بیند. پس می گوید: پروردگارا از چه رو او را برتری دادی ، در حالی که عمل هر دوی ما یکسان بوده است؟
خداوند -تبارک و تعالی – می فرماید: او از من درخواست کرد و تو درخواست نکردی!»
بسم الله الرحمن الرحیم
وبلاگ گروه خوشه چینان مدرسه دانشجویی قرآن عترت (علیهم السلام) با متن های منتخب گروه همیشه به روز است
www.khushechin-vahy.persianblog.ir
همه چيز درباره نماز
سيماي نماز در قرآن
صلوه (نماز)به معناي دعا، رحمت، سلام و درود است. معناي معروف آن، عبادت ويژه اي است که هر مسلمان روزانه حداقل 5 بار و 17 رکعت به جا مي آورد. در قرآن بيش از 90 مرتبه از نماز سخن به ميان آمده است. نماز رکن اصلي دين است و بايد اصلي ترين جايگاه را در زندگي مردم داشته باشد. اگر قبول درگاه خداوند شود، عبادت هاي ديگر نيز قبول مي شود و اگر قبول نشود، عبادت هاي ديگر نيز قبول نخواهد شد. اول چيزي که در قيامت مورد سنجش و حساب رسي قرار مي گيرد، نماز است.
برای مطالعه این مطلب می توانید به ادامه مطلب مراجعه فرمایید
ادامه مطلب...
